| Urodzony w 1935 roku w Poznaniu. Studia artystyczne odbył w Państwowej Wyższej Szkole Sztuk Plastycznych w Gdańsku, gdzie w 1958 roku uzyskał dyplom w pracowni prof. Stanisława Teisseyre'a. Od 1960 roku pracuje w Akademii Sztuk Pięknych w Gdańsku. Od 1982 roku prowadzi dyplomującą pracownię malarstwa. W latach 1981 - 1984 pełnił funkcję prorektora. Tytuł profesora nadzwyczajnego otrzymał w 1984 r., a profesora zwyczajnego w 1994 roku.
Malarstwo Kiejstuta Bereźnickiego w ciągu 40 lat twórczości podlegało cyklicznym przemianom. Zmieniała się tematyka. W latach 60-tych były to głównie martwe natury, w 70-tych sceny martyrologiczne, w latach 80-tych cykle chorągwiane, a ostatnio karnawały, uczty i procesje, a także martwe natury. Zachodziły również zmiany w kolorystyce. Początkowo przeważały błękity, potem ugry, a następnie czerń. W artykulacji malarskiej dąży do syntezy, a doskonałą gładkość osiąga tradycyjną techniką laserunków. Najbliższe jest mu malarstwo północy, zwłaszcza Holendrów, gdzie upodobał sobie nie tylko światło, ale też ściemniały koloryt oraz zachowany tam dystans i dyskrecję w sposobie przekazywania refleksji.
|
