| Urodzony w 1957 roku w Krakowie. Artysta malarz i teoretyk sztuki. Studiował malarstwo na ASP w Krakowie (dyplom w 1983 r.) i filozofię na Papieskiej Akademii Teologicznej. W latach osiemdziesiatych organizator wystaw Ruchu Kultury Niezależnej. Przebywał na stypendiach artystycznych w Rzymie w roku 1986 i w Lugano w roku 1995. Jest autorem kilkunastu wystaw problemowych i wielu tekstów o sztuce publikowanych m.in. w "Tygodniku Powszechnym", "Znaku", "Res Publice Nowej", "Art. & Business".
Malarstwo Boruty krąży wokół pytania o kondycję i sens ludzkiego bytu. Wszystko jest tu dosadne i istotne, nic nie jest pozostawione przypadkowi. Plastycznie modelowane akty wplątane w ekspresyjnie malowane szaty często ukazują się na tle "sceny" - wnętrza, miasta, zimowego pejzażu. Są nośnikami znaczeń i emocji. Wszystkie użyte formy i środki malarskie mają sens symboliczny. Wyrażają relację człowieka do Boga, do drugiego człowieka, do otaczającego go świata. Artysta pracuje cyklami, które w większości inspirowane są ikonografią chrześcijańską.
W roku akademickim 1999/2000 prowadził, poza seminariami z malarstwa i rysunku, wykłady z filozofii sztuki.
|
