|
Urodzony 14 września 1925 w Hrubieszowie. Studia na Wydziale Architektury w Akademii Górniczo-Hutniczej w Krakowie ukończył z odznaczeniami w 1950 roku. Doktorat, również z odznaczeniami, w 1952 roku.Habilitacja w 1962 roku. Profesor Politechniki Krakowskiej. Cztery kadencje pełnił funkcję Dziekana Wydziału Architektury Politechniki Krakowskiej. W 1965 roku otrzymał tytuł profesora zwyczajnego.
W latach 1958 - 1964 był Głównym Architektem Pracowni Konserwacji Zabytków Krakowa. Jest autorem wielu odkryć z dziedziny architektury historycznej (Kraków, Zamość, Chełm, Opatów), licznych projektów kościołów i wnętrz kościelnych w kraju i za granicą.
W latach 1970 - 1995 był dyrektorem i twórcą Instytutu Historii Architektury i Konserwacji Zabytków Krakowa. Generalnym Konserwatorem w latach 1977 - 1981. Doctor honoris causa: Uniwersytetu w Budapeszcie (1979), Politechniki Krakowskiej (1998). Laureat europejskiej Nagrody von Herdera (1980). Członek Meksykańskiej Akademii Architektury. Jest autorem scenografii operowych, wystaw indywidualnych, wybitnym pedagogiem. Promotor 26 doktoratów, 250 magistrów, recenzent 32 wniosków profesorskich. Opiekun 18 przewodów habilitacyjnych.
Człowiek, który swoją działalnością publicystyczną wychował w miłości do rodzinnego pejzażu i architektury wiele pokoleń Polaków i uświadomił im jego niepowtarzalne piękno. |
